Atleticomisu

İlk maçlar nerdeyse bitti. Tüm eleştirilere rağmen bence hiç de fena bir dünya kupası sayılmaz (vuvuzelaya bile alıştık o derece). Ayrıca benim yaşlarımda olan hangi futbolsever mükemmel bir dünya kupası izlediğini iddia edebilir.. Hayal meyal hatırladığımız 86'dan sonra hangi harika futbola sahne oldu ki.. Dünya kupasının alameti farikası başka..

Zaten gönlümün tek sahibi Arjantin'i bir kenara koyarsak, gruplarda gönül fetheden performanslar sınırlı kadrosuna rağmen ateşli mücadelesini sonuna kadar sahaya koyan Şili, finallere gelişi ile bile film olabilecek Honduras ekibi ve gruptan gol yemeden lider çıkan Uruguay denebilir.

Hayal kırıklıkları ise Capello ile bambaşka olacağını düşündüğümüz İngiltere, son şampiyon İtalya ve tabii ki ev sahibi olmalarına rağmen nal toplayan afrika takımları (Fransa'yı saymadım çünkü bence çok süpriz olmadı.)

İşin ilginci gruplardan gayet süpriz sonuçlar çıkınca, eleme ağacının şekillenişi.. İngiltere-Almanya eşleşmesi, G. Kore, Uruguay, ABD ve Gana'dan birinin yarı finali görecek olması ve hatta gayet 2. turda olası bir Brezilya-İspanya eşleşmesi..

Üzülsek mi sevinsek mi bilemiyorum, bu kadar süpriz içinde büyüklerin maçlarını görmeyi garantiledik sayılır, ancak bu gidişle yarı finaller 2002'ye benzer şekilde oluşacak gibi de duruyor (ki o 4 lüden biri biz değilsek hiç de eğlenceli değil)

Sonuç olarak üst düzey futbol izleyemesek de renkli gidiyor bence turnuva, Afrika'nın tüm olumsuzluklarına rağmen..

Bir de Maradonalı final izledik mi tamamdır..