Döndük ıssız kuytu köşelerden..
| Posted in
Çocukluğundan beri havasını soluduğun, önünde arkanda oturanla hayatı paylaştığın, birlikte sinirlenip, birlikte sevindiğin, hiç tanımadığın adamlarla hiç olmadık zamanlarda sarılıp öpüştüğün, içine kapalı, konsantre bir yaşam simulasyonu bence futbol tribünü..
Göztepe tribünü ise bu tanımı içinde barındıran, ama çok daha ötesi olduğunu da tanık olanlara ispatlayan bir yerdir.
Çok uzakta olduğunuzda, tribüne gidemediğinizde orada olup sevince ya da hüzne ortak olamadığınızda içiniz burkulur, sanki hayat sizi taça atmış gibi hissedersiniz..
Yine de kan bağı olmayan bir kardeşinizdir Göztepe, ne kadar hasretseniz o kadar çok seversiniz..
"Issız kuytu köşelerden and olsun ki döneceğiz" demiştik, amatör kümede, yolun sonunda ışık görülmeyen bir mücadele verirken..
En dibini görüp, en kötüsünü yaşayıp, en zorunu başarıp geldik..
Çok mutluyuz tabii ki ama bir de Cumartesi İzmir'de olmak vardı..
